Życie Jane Austen – jak może i życie każdego z nas- to niewyczerpane źródło inspiracji. Refleksja na obrzeżu świata. Zwykłe, codzienne medytacje- pełne małych, radosnych odkryć…
Czym jest dziś ów dumny, nieprzystępny świat bogatych pałaców, możnych arystokratów-kto 200 lat temu –ich wszystkich – próżnych i pustych pamięta? A jeśli wspomni- to jedynie dzięki skromnej, biednej córce pastora, której nie stać było na bywanie w tej krainie ,,vanity fair”.
Czyżby klasyczny przykład ,,Kopciuszka regencji”?
Biedna stara panna co haftuje, szyje i czasem pisze…
Życie bywa przewrotne. Skarby duszy Jane były z gatunku najcenniejszego z kruszców. Umiała zakląć swój mały świat w klejnot, który jak bursztyn opiera się falom czasu.
Ogród przyjemności Jane:
-radość z otrzymywania i pisania listów
– dzierganie i szycie
– przyjemność lektury
– radość gry na instrumencie
– popołudniowy śpiew
– delektowanie się pisaniem powieści
– rozmowa towarzyska – celebracja konwersacji – czasem delikatnej jak muślin nieraz błahej –lecz zawsze żywej-bez urządzeń – pośredników.
– – –